✍️ Hoe het allemaal begon
Het begon allemaal met een cursus creatief schrijven. Wat eerst gewoon een nieuwsgierigheid was, groeide al snel uit tot iets dat me echt raakte. In die lessen ontdekte ik hoe fijn het is om woorden te zoeken, gedachten vorm te geven en kleine momenten vast te leggen.
Sindsdien kijk ik anders naar de wereld om me heen. Alles wat ik zie of hoor kan een verhaal worden: de leuke dingen, de kleine dagelijkse gebeurtenissen, maar ook de dingen die me verbazen, ergeren of waar ik met mijn verstand niet bij kan. Schrijven helpt me om stil te staan, om te begrijpen, om te lachen en soms ook om even te zuchten.
Zo is het gegroeid: van een cursus naar een gewoonte, en van een gewoonte naar een passie. En nu wil ik die verhalen graag delen, gewoon zoals ze komen, recht uit het leven.
Waar is het Gezond verstand gebleven?
Soms vraag ik me echt af waar sommige mensen hun verstand laten wanneer ze naar een wielerwedstrijd gaan. Alsof het een soort souvenirjacht is, beginnen ze kasseien te stelen tijdens Parijs–Roubaix. Kasseien! Uit een koers die bekendstaat om haar brute schoonheid én haar gevaar.
Je hoort het vaak: jonge mensen kuisen niet meer.
Of toch veel minder dan vroeger. Strijken? Alleen als het écht moet. Koken? Ja hoor, de Deliveroo-koerier kent de weg wel. Opruimen? Dat gebeurt meestal pas wanneer iemand struikelt over een stapel kleren en beseft dat dit misschien toch geen interieurstijl is.
Maar hoe komt dat nu eigenlijk?
De grote Mond en de Stille Werker
Sommige mensen lijken geboren met een megafoon in hun keel. Ze stappen een ruimte binnen en hop, iedereen hoort ze, ziet ze, onthoudt ze. Ze praten vlot, ze leggen alles uit alsof ze er een diploma in hebben, en voor je het weet staan ze op een voetstuk. Niet omdat ze perse beter zijn, maar omdat ze zichtbaarder en hoorbaarder zijn.
En dan heb je de stille krachten...
📕Dank je wel om mee te lezen.
Ik wil iedereen bedanken die even de tijd neemt om mijn teksten te lezen. Het betekent veel voor mij dat jullie willen meegenieten, meedenken of soms zelfs feedback geven.
Wat ik schrijf , ✍️ zijn gewoon mijn gedachten over dingen die ik zie, hoor of meemaak. Kleine momenten uit het dagelijks leven, soms leuk, soms verwonderlijk, soms iets waar ik me aan erger of waar ik mijn hoofd over breek.
Maar één ding is belangrijk: het is nooit persoonlijk bedoeld. Het zijn gewoon mijn woorden, mijn blik op de wereld. En dat ik die met jullie mag delen, maakt het schrijven alleen maar mooier.💬
Monique Hasevoets