Misschien had die persoon een slechte dag. Misschien zit die met zorgen die niemand kent. Misschien schaamt hij zich ergens voor. Misschien is er helemaal niets aan de hand.

Maar ons hoofd kiest vaak niet voor die mogelijkheden.

Ons hoofd kiest meestal voor het verhaal waarin wijzelf iets fout hebben gedaan.

En zo dragen we soms dagenlang een last die misschien nooit bestaan heeft.

Dat is jammer. Want hoeveel mooie contacten zijn er al niet verwaterd door misverstanden die nooit werden uitgesproken?

Hoeveel mensen lopen rond met veronderstellingen over elkaar terwijl geen van beiden weet wat de ander werkelijk denkt?

Terwijl het leven eigenlijk zoveel aangenamer wordt wanneer we elkaar wat meer het voordeel van de twijfel gunnen.

Niet elke stilte is afwijzing.

Niet elke afstand is onvriendelijkheid.

Niet elke verandering heeft iets met ons te maken.

Soms schrijft ons hoofd een verhaal dat de werkelijkheid nooit heeft verteld.

En misschien is dat wel een mooie oefening voor ons allemaal: wat minder invullen en wat meer openlaten.

Want vrede vinden we vaak niet in de antwoorden die we zoeken, maar in het besef dat we niet alles hoeven te weten.