Natuurlijk hebben smartphones veel voordelen. We kunnen foto's maken, berichten sturen en informatie opzoeken. Ook ik maak er gebruik van. Daar is niets mis mee.

Toch vraag ik me soms af wat we ondertussen missen.

Hoe vaak kijken we nog echt om ons heen?

Zien we nog de eerste herfstbladeren die van de bomen vallen? Merken we nog op dat iemand ons vriendelijk toeknikt? Horen we nog het gezang van vogels tijdens een wandeling?

Soms lijkt het alsof we overal aanwezig zijn, behalve op de plek waar we werkelijk zijn.

We weten wat er aan de andere kant van de wereld gebeurt, maar merken niet dat de lucht van kleur verandert boven onze eigen straat.

Misschien verklaart dat ook waarom zoveel mensen zich moe en opgejaagd voelen. Onze aandacht wordt voortdurend weggetrokken. Er is altijd weer een bericht, een filmpje of een melding die onze rust verstoort.

Het leven speelt zich nochtans niet af op een scherm.

Het zit in een gesprek zonder haast. In een glimlach van een voorbijganger. In een kop koffie op een rustig moment. In de wind die door de bomen gaat tijdens een wandeling.

Dat zijn de momenten die geen melding geven, maar die we ons vaak het langst herinneren.

Misschien moeten we niet minder leven met technologie, maar af en toe gewoon wat vaker opkijken.

Want terwijl we naar een scherm kijken, zou het zomaar kunnen dat het mooiste moment van de dag ongemerkt voorbij wandelt.

Welke mooie dingen heb jij onlangs opgemerkt toen je even niet naar een scherm keek? 🌿