Een geel keukenvuilzakje.

Niet zomaar een vuilzakje. Dit exemplaar had ondertussen een volledige samenleving opgebouwd van fruitvliegjes. Het leek alsof ze er een all-inclusive vakantieoord van hadden gemaakt.

We hebben het zakje buiten gezet en de rust keerde terug. De geur verdween. De fruitvliegjes verhuisden mee.

Ik stuurde onze buurvrouw een vriendelijk berichtje om haar te informeren.

Einde verhaal, dachten wij.

Maar nee.

Want afgelopen maandag keerde ze terug van zee.

Diezelfde maandag had ik het kleine venstertje in de trappenhal gewassen met water en azijn. Een bescheiden huishoudelijke daad die normaal gesproken geen historische gevolgen heeft.

Tot vandaag.

Zaterdag.

De bel gaat.

Onze buurvrouw staat voor de deur.

Of wij soms het venstertje hadden gewassen met ammoniak?

Ik antwoordde dat dit niet het geval was.

Toch moest ik mee gaan ruiken.

Aan het venster.

Blijkbaar was er volgens haar sprake van een chemische geur. Meer nog, ze wist te vertellen dat bepaalde producten aan de rubbers van een raam een chemische reactie kunnen veroorzaken.

Zes dagen later.

Ik weet niet veel van chemie, maar als een geur een volledige werkweek overleeft, dan spreken we volgens mij niet meer over een schoonmaakproduct maar over een wetenschappelijke doorbraak.

Het bijzondere was dat wij niets roken.

Haar vriend rook ook niets.

Het raam rook niets.

Alleen zij rook iets.

Toen ze weer vertrokken was, keken mijn partner en ik elkaar aan.

"Mijn God," zei hij.

"Waar gaat dit eindigen?"

Persoonlijk denk ik dat wij ondertussen te maken hebben met een bijzonder zeldzame gave.

Sommige mensen kunnen geesten zien.

Anderen kunnen aura's waarnemen.

Onze buurvrouw kan geuren detecteren die zes dagen geleden mogelijk aanwezig waren.

Misschien moeten we haar aanmelden bij een onderzoekscentrum.

Al vrees ik dat ze daar eerst de vuilbakken gaat controleren.

🌿 Soms vraag ik me af of mensen echt zo slecht tegen een opmerking kunnen, of dat ze gewoon koste wat kost iets moeten terugvinden om hun gelijk te halen. Gelukkig blijft er maar één remedie over: er samen om lachen. Want anders zou je haast beginnen ruiken wat er niet is. 😄