We moesten langs de keuken passeren, en daar viel onze mond toch even open. Een vuile, rommelige keuken, overal spullen die rondslingerden, en de afwasruimte… daar zwijg ik nog het liefst over. Het toilet bevond zich beneden, en daar was het al niet beter. Vuile trappen, muren vol vlekken, en toiletten die allesbehalve uitnodigend waren. Achter de toog was de vloer smerig en helemaal versleten. Het soort plek waar je meteen denkt: hier wil ik niets eten dat uit die keuken komt.

En dan vraag ik mij af: het FAVV is zo streng voor tavernes, restaurants en rusthuizen. Daar mag geen kruimeltje op de grond liggen of ze hebben het gezien. Maar aan de kust… daar zouden ze beter eens wat vaker controleren. Ik denk dat de helft van die zaken hun deuren zou mogen sluiten.

Dus hebben wij uiteindelijk gewoon in ons appartementje gekookt. Simpel, snel, en vooral: proper. Dan weet je tenminste wat je eet, hoe het klaargemaakt is, en dat het met zorg gebeurt. En eerlijk? Dat smaakt soms beter dan eender welk restaurant.

Misschien is dat de echte luxe: niet het duurste menu, niet de mooiste zaak, maar gewoon een schone keuken, een rustige avond, en eten waarvan je weet dat het goed zit.